Wanneer je in juli al naar december luistert
“Mam, ik ga de kerstboom opzetten”, zo kondigt mijn dochter aan. Geen vreemde opmerking zou je denken, was het niet dat het buiten ruim 30 graden is. Het is hartje zomer en het lijkt erop dat verveling ruimte heeft, terwijl er eigenlijk een verlangen roept. Dus wijs ik het idee niet af, omdat de zomer een rare maand voor een kerstboom is. Ik sta het toe. Wetende dat ze deze witte kerstboom, een paar jaar geleden gekocht in de opruiming van haar zakgeld, op haar slaapkamer gaat zetten. De hoogte past precies onder de schuine kant van het dak.
Het symbool van wit
Dat deze boom wit is, komt voort uit de combinatie van beschikbaar zakgeld en de bizar goedkope prijs die de boom destijds gekost heeft. Maar ik weet wel beter – het wit, dat vanaf haar geboorte al zo passend is voor haar, symboliseert:
- dat alles mogelijk is
- de wereld blanco is
- en problemen er alleen maar zijn om oplossingen aan te dragen
- de kleur die geen ‘ja-maar, wat-als of stel-dat’ roept, maar je volop uitnodigt om de maar te vervangen door en
Kerst ligt nog lang niet in de winkel
Dus laat ik haar haar gang gaan en wordt de doos met kerstspullen van de zolder gehaald. Wanneer ik even later achter haar slaapkamerdeur spiek, zie ik een chaos van lichtsnoeren en een verscheidenheid aan kerstballen. Nu het zomer is, heeft ze het te doen met hetgeen er aanwezig is, aangezien ‘kerst’ nog niet in de winkel ligt.
Ze laat zich niet verleiden
Even later vang ik een telefoongesprek op, ze belt handsfree met haar vriendin die op de terugreis is vanuit een Spaans vakantieadres. “Nee, echt…. ben jij je kerstboom aan het optuigen?” hoor ik een verbaasde stem aan de andere kant klinken. Mijn dochter antwoordt volmondig met ja, alsof het de normaalste zaak van de wereld is om je kerstboom hartje zomer op te tuigen. “Maar Jinte het is zomer, het is dik 35 graden, dan ga je toch geen kerstboom opzetten?” Maar mij dochter laat zich niet verleiden en blijft bij haar plan om vandaag de kerstboom al op te zetten. Creatief als ze is, weet ze van niets altijd iets te maken en komen de verfspullen van stal nu ze het te doen heeft met hetgeen er aanwezig is.
Wat roze eigenlijk vertelt
Als ik haar vraag waarom ze de kerstboom nu al wil optuigen, antwoordt ze: “omdat ik het fijn vind.” “Hoezo roze?” mompel ik. Wat korzelig geeft ze antwoord: “Roze dekt de lading”, doelend op de zelf geverfde kerstballen. Mijn gedachten dwalen af naar hetgeen roze stilletjes vertelt:
- doe eens liever voor jezelf
- en leg je lat (van eisen waarvan je vindt dat je aan moet voldoen) wat lager
- zodat er tijd ontstaat voor jouw eigen ding en jij jouw eigen tempo kunt bepalen
- daarmee krijgt jouw interne batterij weer de kans om op te laden
Roze is de kleur die je helpt om op tijd je pauze in te lassen, zodat hersteltijd (op tijd) alle ruimte krijgt. Het laat je daardoor het ritme vinden van wat jíj́ nodig hebt, in plaats van een ander. Het zorgt ervoor dat je vertraagt in plaats van versnelt waardoor je op de juiste manier vindt wat jouw behoefte is.
Ik heb er alle vertrouwen in
Mijn dochter is na de zomervakantie in haar examenjaar gestart, en ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt, want als je in de zomer kerst durft toe te voegen in je leven, dan luister je naar wat je nodig hebt.
Inmiddels is het december en is haar kerstboom verhuisd naar de partyplek waar ze haar verjaardagsfeestje eind november organiseerde.
Wat zou er met jou gebeuren wanneer je op tijd (meer) roze toevoegt in je leven? Wil je er eens met een kleurcoach over sparren? Laten we dan contacten.