Wie zit er nu op bruin te wachten?
Het is de tweede dag van de wandelvierdaagse wanneer ik tijdens het ontbijt aan tafel zit. Elke dag trek ik een kaart uit mijn kleurrijke kaartendeck; het heeft als doel om mijn dag van kleur te voorzien. Tijdens het schudden van het kaartendeck rolt bruin op tafel. Ik kijk naar de kaart en het eerste wat ik denk is: ‘wie zit er nu op bruin te wachten, wat een saaie kleur.’
Mijn hoeveelheid aan bruine blogs
Net als gisteren schrijf ik hierover een post voor op social media. En om deze inhoud te versterken deel ik hierin een verscheidenheid aan bruine blogs, die ik geschreven heb voor Blogzinnig:
- Wat bruin me te vertellen heeft in het jaar dat achter me ligt
- Hoe bruin, me eenmaal thuis, laat stoeien
- De geboorte van mijn allergie
- De impact van een overdosis aan bruin
- Hoe ze dankzij een kleursessie knopen kan doorhakken
Nergens iets over de kracht van deze kleur
Maar nog meer verbaas ik me over het feit dat in ieder blog de negatieve kant van bruin geschreven staat.
Nergens iets over de kracht van deze kleur, de kant die vertelt dat bruin je ondersteunt bij:
- je geaard voelen
- lekker met beide voeten op de grond staan
- en die de nuchterheid in jezelf versterkt
Wat maakt dat bruin zwaar is?
Het grootste gedeelte gaat over hetgeen dat wat bruin zwaar maakt. En wat de reden is dat menigeen voor de sippe kant van het kaartendeck kiest. Bruin gaat dan vooral over het gevoel van vastzitten, vast in oude patronen, meegekregen van huis uit. De plek waar dingen horen zoals e zijn. Waar beweging niet tot verandering leidt. Bruin die dus het gevoel versterkt van vastgeroest te zitten en daar waar een keurslijf een harnas vormt.
De corrigerende stem wordt lam gelegd
Wanneer we later in de ochtend de eerste kilometers in de miezerregen erop hebben zitten, ontstaat het inzicht dat bruin niet per definitie slecht hoeft te zijn. Want wie nu naar buiten kijkt, bedenkt zich nog wel een keer om in de regen te lopen. Terwijl degenen die, net als wij, in de regen wandelen, ontdekken dat het met de regen – en dus met bruin – niets mis is. Sterker nog: het is heerlijk om tussen de regendruppels de stappen in de modder te zetten. De zwaarte van de stappen op de bruine grond onder mijn voeten zijn niet voelbaar, maar wakkeren het gevoel aan van thuiskomen. Het zorgt ervoor dat de corrigerende stem van vroeger – ‘Doe nu eens gewoon, let eens op’ of die in het ergste geval moppert met een dwingend geluid: ‘Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ – lam wordt gelegd. Het maakt ruimte om volop te genieten in de regen op deze dag in de Achterhoek.
Boek een doorbraakwerk(t)sessie wanneer je échte verandering wenst
Wanneer je kleur geeft aan je dag krijgt je mindset een andere voedingsbron aangeboden. Zo eentje die je met een gekleurde bril naar buiten laat kijken, of het nou regent of niet.
Heb jij behoefte om anders naar de patronen van je leven te kijken? Of heb je na het lezen van bovenstaande blogs de indruk dat bruin een bepalende rol speelt in jouw proces, en wens je daar verandering in? Boek dan een doorbraakwerk(t) sessie.