Wat haar knalroze ondergoed haar toeschreeuwt
“Gek hè, Miranda, sinds ik in het nieuwe huis woon, ben ik veel meer kleur gaan dragen.” In één adem erachteraan laat Hanne me weten dat het om knalroze ondergoed en oranje sokken gaat. Stiekem moet ik glimlachen nu Hanne haar enthousiasme niet onder stoelen of banken steekt.
Kleur als hulpbron
Om mij te overtuigen laat ze me de bovenkant van haar slip zien; die is inderdaad fluorescerend roze. Zonder dat Hanne het weet, bevestigt zij wat ik al mijn klanten adviseer hoe je kleur als hulpbron kunt dragen; als het nog te spannend is om aan de buitenkant te laten zien, draag het dan als sok of ondergoed.
Kleur spreekt in stilte
We onderschatten de kracht van kleur, de taal van kleur en daarmee de psychologie van kleur. Zeker wanneer je het niet vol in het zicht draagt, zoals Hanne doet, geeft de kleur stiekem al vele malen eerder antwoord. Het spreekt in stilte, fluistert zachtjes totdat je de trilling hoort die deze kleur in je wakker maakt. Pas dan gaat het voorbij aan de kalmte, de rust en het stilzwijgen. Wanneer het tijd is, begin je eindelijk te horen en te voelen wat deze kleur jou te vertellen heeft.
En haar oranje sokken?
Die vertellen haar dat het tijd is om naar haar allerdiepste gevoelens te kijken. Daar waar oud zeer nog een te rauw randje vertoont en het tijd wordt om écht te luisteren naar wat haar buik en hart te vertellen hebben.
Knalroze schreeuwt nog harder
Terwijl knalroze nog harder schreeuwt, om nog meer aandacht vraagt, juist omdat ze het van boven en onder draagt, roept het:
- Doe spontaan
- Kleur eens buiten de plicht van structuur en het harde werk
- Je hoeft niet perfect te zijn, zolang je van jezelf je echte IK mag zijn
De echo van beige en zwart
Oranje en knalroze gaan voorbij aan de kleuren die Hanne dagelijks draagt, de kleuren die haar vasthouden op de plek waar ze gebonden is. Waar beige haar stelselmatig vertelt: ‘deze plek is zo gek nog niet, je bent weer terug op vertrouwde bodem, daar waar ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ het credo is.’ Ook draagt Hanne veel zwart, die extra bekrachtigt, door te blijven herhalen: ‘het hoeft niet over jou te gaan.’
Haar huis geeft antwoord
Maar het dient haar niet meer, dat voelt ze aan alle kanten. En dat hebben het zwijgende oranje en knalroze haar al laten weten. Nu ik bij haar aan tafel zit, en haar verlangen omzet naar woorden die de taal van haar verlangen spreken, weet ze het zeker: haar besluit is helder, daadkrachtig en standvastig. Het station waar ze terugkwam, na veertig weggeweest te zijn, gaat ze weer verlaten. Niet omdat ze ondankbaar is, geenszins. Het huis waarin ze in al die tijd verbleef, heeft onbewust antwoord gegeven op al haar vragen. Heeft haar doen inzien wie ze is en wie ze mag blijven. Maar niet langer meer op dit adres. Het is tijd dat ze haar verandering omzet in daden, zodat ze samen met haar lief nog meer tot haar recht komt. En waar genieten met een hoofdletter eindelijk hoogtij kan vieren.
Heb jij ook een verandering door te voeren?
Wil jij ook een verandering doorzetten, maar heb je geen idee waar te beginnen? Laat kleur je de woorden geven en boek een sessie bij mij aan tafel.