Hoe het haar leegzuigt en haar boosheid activeert
Mijn tas heb ik achteloos in de vensterbank gedropt, mijn voeten laat ik er bovenop rusten. Mijn blik heeft uitzicht op de twee ramen in de hoek van het café, de plek waar voet- en fietspaden, de buslijn en de rijstrook voor auto’s samenkomen. Waar ik ook kijk, er is volop beweging, terwijl binnen de ruimte het geroezemoes mij stil laat zijn. Ik zit hier met als doel om mijn blog te schrijven, maar de stilte brengt mijn hoofd in een zen-stand. Mijn hoofd wordt leger, gedachten dwalen af en ik realiseer me hoe waardevol deze week voor me was. Ik denk terug aan het gesprek van gisteren, met Daniëlle.
Mijn kaartendeck laat haar emoties beter begrijpen
Ze is boos, dus ik laat haar spuien en zie hoe ze bij de binnenkant van boos kan komen, de plek waar verdriet verborgen ligt. Zodra Daniëlle dit begint te voelen, ontstaat er ruimte om er anders naar te kijken. Het is tijd om mijn kaartendeck op tafel te leggen. Een kaartendeck dat, met behulp van de taal van kleur, antwoorden vindt op vraagstukken of issues zonder dat je te veel woorden hoeft te gebruiken. Zo krijg je relatief snel helder waar jouw emoties je de spreekwoordelijke das om doen.
Gedoe in de samenwerking
Daniëlle veegt een traan van haar wangen, terwijl een kleine glimlach verraadt dat ze weet dat bewustwording en inzicht op haar pad gaat komen. Immers is mijn werkvorm haar niet vreemd. Voor vandaag, zo besluit ik, laat ik het sippe gedeelte van het kaartendeck de hoofdrol spelen. Dit om het effect van haar eigen woorden, die ze vanuit haar boosheid op papier heeft gezet, nog beter te kunnen doorvoelen. Boosheid die wordt veroorzaakt doordat ze gedoe in de samenwerking ervaart met een collega. Het zuigt haar leeg.
Waarom rood zo lastig is
“Welke kleur heb je overboord gegooid, nu je jouw boosheid zó op papier hebt gezet?” vraag ik haar. Automatisch schuift ze haar hand langs de zeventien kleurige kaarten die voor haar op tafel lagen. Ze kiest voor rood, omdat de situatie haar leegzuigt, zo zegt ze. De woorden op de achterkant van de rode kaart die haar het meest raken zijn ‘uitputting’ en ‘frustratie’. Door deze woorden kan ze nog beter benoemen waarom rood zo lastig en pijnlijk voor haar is. Hoe het haar leegzuigt en het haar boosheid activeert.
Wat rood haar vertelt
Rood… de kleur die haar vertelt dat de ander:
- weinig ruimte toelaat
- omdat ze doet in plaats van denkt
- ze zaken er al uit heeft gegooid zonder zich te realiseren hoe dit voor de ander is
Met gesloten ogen kiest ze opnieuw
Ik blijf stil, zeg niets. Strek mijn hand naar haar uit, ten teken dat ik graag het kaartendeck weer terug wil. Ik begin de stapel met kaarten opnieuw te schudden en nodig haar opvolgend uit om deze keer met gesloten ogen een kaart te kiezen, terwijl dezelfde vraag de hoofdrol speelt.
Daniëlle sluit haar ogen meteen, ik leg het kaartendeck in haar handen. Ze voelt en verschuift wat kaarten totdat ze kiest voor de kleur bruin. Het woord ‘vasthoudend’, op de achterkant van de kaart, laat haar nog meer voelen wat ze zo lastig vindt in deze samenwerkingskwestie. Bruin vertelt namelijk:
- dat de ander zo vasthoudend kan zijn
- waardoor er weinig ruimte is voor spontaniteit
- de plek waar regels, structuur en blijven doen zoals we het gewend zijn de boventoon voert
Nu de woorden haar gedachten vangen, zie ik hoe haar ogen een meer zachtere blik krijgen. Alsof alles binnenkomt op de plek waar ze met mildheid beter naar haar verdriet kan kijken.
Ervaar jij ook gedoe in de samenwerking?
Ervaar jij net als Daniëlle gedoe in de samenwerking met een van je collega’s? Frustreert het je en kost het je onnodige energie? Wens je daar verandering in? Laten we dan eens vanuit de taal van kleur naar jouw vraagstuk kijken. Je zult verwonderd raken over hoe je op een luchtige manier snel en effectief tot de kern komt.