De langzame variant van grasgroen

Ik fiets naar mijn afspraak, zo’n zes kilometer verderop. De zon schijnt en mijn gedachten staan stil bij het blog dat ik aan het schrijven ben over Christiaan. Ik stoei er wat mee, helemaal nu de aanleverdatum vervroegd is van vrijdag naar woensdag. Ik sprak Christiaan vorige week en hij vroeg mij: “Miranda, jij doet iets met kleur hè?” Ik weet nog hoe ik met een nieuwsgierige blik zijn vraag met een ja beantwoordde, wetende dat er een vervolgvraag zou komen. “Wat betekent groen? Ik houd ervan”, liet hij weten. “Dat ligt eraan welke groen je bedoelt” antwoordde ik, “want er zijn immers diverse kleuren groen.”

De basis van groen
In de basis zegt groen iets over:

• Weten wat er in je hart woont
• Je grenzen voelen
• Daar gehoor aan geven 
• Zodat harmonie, balans en relaxt zijn je van de juiste voeding voorzien

Olijfgroen
“Het groen dat jij draagt vind ik heel mooi, staat je fantastisch, maar is mijn te fel” zegt Christiaan. “Ik hou meer van de kleur die ik nu draag” en hij wijst naar zijn broek. Een kleur die hij bij navraag betitelt als olijfgroen. Het is de kleur die kan doorschuiven naar limegroen, die dan wat geler van kleur wordt, maar die van origine informatie geeft die gaat over: 

• Je kunt koffiedik blijven kijken of je kunt kiezen
• Die je voorbij je eigen bescheidenheid brengt
• En je uitnodigt om zichtbaar te zijn
• Zodat je gehoor geeft aan je eigen groei- en ontwikkeling

Wat heb ik toch met deze kleur?
Nu ik vandaag naar mijn afspraak fiets, puzzel ik met olijfgroen. Wat maakt dat ik er zo mee aan het stoeien ben? Wat heb ik toch met deze kleur? En wat heeft de kleur mij te vertellen als ik kijk naar mijn eigen groei- en ontwikkelproces op dit moment? Vragen die nog even op een antwoord moeten wachten nu ik mijn aandacht op het fietspad moet houden, de rotonde nadert. 

Bepaal je eigen tempo
Het is het afremmen, het vertragen waardoor ik me opeens realiseer waarom olijfgroen nu met regelmaat om mee heen hangt. Als het ware langs komt wandelen in welke vorm dan ook. Olijfgroen, in de stand dat het nog zo min mogelijk geel in zich heeft, vertelt me eigenlijk: Miranda vertraag, take it easy, take it slow en bepaal je eigen tempo.

De langzame variant van grasgroen
Ik ben als olijfgroen misschien wel wat bescheiden, en soms wel iets té bescheiden, waardoor ik niet zo op de voorgrond sta. Maar het zorgt ervoor dat ik ten volle mijn kracht ervaar. Het is namelijk mijn geduld, de stilte in mij die ervoor zorgt dat ik te allen tijde rust uitstraal. Je zou kunnen zeggen dat olijfgroen de langzame variant is van grasgroen, de kleur die je nog beter het gevoel kan geven van verlangzamen.

In vertragen zit de echte versnelling
Nog voordat ik de rotonde nader, schiet ik in de lach. Nu snap ik waarom ik aan het stoeien was met mijn blog van deze week. Het blog dat mij met een bescheiden, toch heldere toon toespreekt: ‘Miranda vertraag op tijd, want in vertragen zit de echte versnelling naar groei- en ontwikkeling.’

Wat heb jij (niet) met olijfgroen?
Heb jij, net als ik, het gevoel dat je in een soort van groeispurt belandt, maar de route hiertoe nog niet helder kunt zien? Check dan eens wat olijfgroen jou te vertellen heeft. Heb je een hekel aan deze kleur, draag je hem geeneens? Het zijn vragen waarin alleen jij het antwoord weet. En mocht je eens willen sparren met iemand die vanuit de taal van keur met je optrekt en jou daarbij een breed scala aan vragen weet stellen die je aan het denken zetten, contact me dan. 

Ps. Mijn blog heb ik dinsdagavond om 23.15 gemaild naar mijn schrijfcoach…..deadline gehaald.